Η καλλιτέχνις: Nina Rhode

Αν ρωτήσει κανείς τη Nina Rhode τι είδους τέχνη κάνει ακριβώς, θα πάρει την απάντηση: «Θα έλεγα πως κάνω πειράματα στα πολυμέσα.»

Το τι εννοεί το βλέπει κανείς στο σαλόνι της. Στον τοίχο κρέμεται ένας μεγάλος μαύρος δίσκος και πάνω του είναι στερεωμένοι τρεις μικρότεροι δίσκοι. Όλοι μαζί γυρίζουν με τη βοήθεια ενός μικρού κινητήρα. Έτσι όπως εφάπτονται και τέμνονται εν κινήσει οι πολύχρωμοι δίσκοι δημιουργούν συνεχώς νέα χρωματικά παιχνίδια – χαώδη και ταυτόχρονα αρμονικά. Αυτό εννοεί η Nina με το πείραμα: «Μου αρέσει όταν τα πράγματα δεν κινούνται τέλεια, γιατί μόνο έτσι υπάρχει η δυνατότητα μιας σύμπτωσης. Οι δίσκοι αυτοί δεν γυρίζουν τέλεια. Κι έτσι δημιουργείται μια εντελώς πρωτότυπη σύγχυση. Στην ουσία θέλω πάντα ανοιχτή την πιθανότητα του χάους, επειδή το χάος μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον από την τελειότητα και την τάξη.»

Ο γάτος Έντιγκ

"Στην ουσία θέλω πάντα ανοιχτή την πιθανότητα του χάους, επειδή το χάος μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον από την τελειότητα και την τάξη"

Η τάξη και το χάος, αυτή η αντίθεση ταιριάζει στη Nina Rhode και τη ζωή της. Η καθημερινότητά της δεν έχει την παραμικρή τάξη, ή έτσι τουλάχιστον φαίνεται. Το μόνο πράγμα που δίνει στην κάθε μέρα μια σχετική ρουτίνα είναι ο γάτος Έντιγκ: «Αυτός με ξυπνάει κάθε πρωί. Θρονιάζεται στο στήθος μου και με παρακολουθεί επίμονα μέχρις ότου ανοίξω τα μάτια μου. Μετά σηκώνομαι και του κάνω κάτι να φάει και σε μένα έναν καφέ.»

Ήταν η σύμπτωση ή κάποια πρόνοια που έφερε τον Έντιγκ στη ζωή της Nina Rhode; Κανείς δεν το ξέρει. Όταν πριν από μερικά χρόνια μετακόμισε σ’ αυτό το τεράστιο, παλιό, ψηλοτάβανο διαμέρισμα, που της χρησιμεύει και σαν ατελιέ, παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα: ποντίκια. Η Nina ρώτησε πώς μπορεί να εξοντώσει κανείς καλύτερα τα ποντίκια κι έτσι βρήκε ένα γάτο που λεγόταν Χένιγκ. Τον βάφτισε αμέσως Έντιγκ κι αυτός ανέλαβε ευχαρίστως την αποστολή του. Με υπερβάλλοντα ζήλο, όπως έδειξαν τα πράγματα. Αφού ο Έντιγκ ξεπάστρεψε όλους τους αρουραίους στο διαμέρισμα, άρχισε να φέρνει στο σπίτι ποντίκια από την περιοχή για να παίξει μαζί τους, δηλαδή να τα βασανίσει, και στη συνέχεια να τα κάνει γεύμα. «Μάλιστα, αντί για αρουραίους είχα πλέον διαμελισμένα ποντίκια», θυμάται η Nina και χαμογελά.

Μια ζωή για την τέχνη

Παίζοντας κρυφτό...με τον Έντιγκ

Αυτό τον καιρό η Nina εκθέτει τα τελευταία έργα της σε μια γκαλερί του Βερολίνου. Μετά τις σπουδές της έμεινε στην πρωτεύουσα. Ελπίζει οι άνθρωποι που κοιτάνε τη δουλειά της να χαίρονται με τα έργα. Κατά τη γνώμη της αυτό είναι το σημαντικότερο. Φυσικά και θέλει να πουλιούνται κιόλας, αφού τελικά από την τέχνη της ζει. Καμιά φορά αναλαμβάνει και παραγγελίες. Και έχει και ένα μπαράκι. Μερικές φορές είναι δύσκολο να ζει κανείς χωρίς τακτικό εισόδημα, λέει. Και για τις προτεραιότητες στη δική της ζωή: «Αν είναι να διαλέξω, προτιμώ να αγοράσω ένα σωληνάριο χρώμα παρά να σκάσω στο φαΐ.»

Τι χρειάζεται για να ζήσει;Το ατελιέ της, το εργαστήρι γλυπτικής εκεί δίπλα και άφθονο υλικό για τους πειραματισμούς της. Η Nina Rhode δε μεγαλοπιάνεται. Αυτό που θέλει είναι να παραμείνει ανοιχτή σε νέες ιδέες και να ζήσει για την τέχνη της.

Gabriel Borrud

Υπεύθ. σύνταξης: Birgit Görtz