رسانههای خارجی بیش از آن که به اصل ماجرای پرتاب نارنجک دستی به سوی کاروان خودروهای حامل محمود احمدینژاد در همدان اهمیت بدهند، سیاست پرتناقض اطلاعرسانی دولت ایران را مورد بررسی و انتقاد قرار دادند.
احمدینژاد در سفرهای استانی همواره در حلقه محافظان متعدد خود است
بیشتر رسانههای تصویری و نوشتاری غرب، خبر پرتاب نارنجک به سوی خودروهای کاروان حامل محمود احمدینژاد در همدان را همراه با تفسیرهائی پیرامون سیاست اطلاعرسانی ضدونقیض دولت در این مورد منعکس کردند. شبکه اول تلویزیون آلمان، عکسهائی را ضمیمه گزارش خود کرد که در یکی از آنها ستونی از دود به هوا برخاسته بود و در یکی دیگر، یکی از محافظان، خود را به سوی احمدینژاد پرتاب کرده بود تا آسیب نبیند.
سردرگمی همگانی
با گذشت ۴۸ ساعت از واقعه، هنوز ماهیت واقعه همدان در پرده ابهام باقی مانده است. گزارشهای رسانههای خارجی به گزارشهای ضد و نقیض نهاد ریاستجمهوری و خبرگزاریهای دولتی و نیمه دولتی داخل ایران متکی است. به همین دلیل همان تناقضهائی را منعکس میکند که در گزارشهای مبدا وجود دارند.
"وینر تسایتونگ" چاپ اتریش نوشت که خبرگزاری ایرنا بدون آنکه جزئیات ادعای خود را توضیح بدهد، رسانههای خارجی را متهم کرد که از این واقعه برای مقاصد خود سوء استفاده کردهاند. این روزنامه اظهارات سردار احمدرضا رادان معاون نیروهای انتظامی را منعکس کرد که در تماس با خبرگزاری فارس، ماجرای سوءقصد به احمدینژاد را "یک دروغ بزرگ" نامیده است.
وینرتسایتونگ به نقل از نخستین گزارش تلویزیون العربیه نوشت که یک بمب به سمت احمدینژاد پرتاب شده است، اما خبرگزاری فارس در آغاز از پرتاب نارنجک دستی به وسیله یک مرد خبر داد. در گزارشهای بعدی اعلام شد که مردی برای نشان دادن شادمانی خود از دیدار احمدینژاد، یک ترقه پرتاب کرده است.
نارنجک یا ترقه؟
"دیپرسه" روزنامه اتریشی دیگر نیز، با عنوان "سوءقصد یا فقط پرتاب یک ترقه؟" تناقضهای موجود در گزارشهای دولت و خبرگزاریهای ایران را بررسی کرد و با تاکید بر نخستین گزارشی که از دستگیری عامل سوءقصد خبر داده بود، نوشت:«احمدینژاد در آغاز هفته گفته بود که صهیونیستها افرادی را مامور ترور وی کردهاند.»
روزنامه سوئیسی "برنر تسایتونگ" عنوان "سردرگمی پیرامون سوءقصد به جان احمدینژاد" را برای گزارش خود برگزید. این روزنامه نوشت:«در حالی که یکی از نمایندگان دفتر رئیسجمهور انفجار بمب را تایید میکند، یکی دیگر از نمایندگان همین دفتر آن را تکذیب میکند... خود احمدینژاد هنگام سخنرانی در همدان هیچ اشارهای به این واقعه نکرده است.»
اگر احمدینژاد کشته میشد؟
"اسنابروکر تسایتونگ" که در شهر اسنابروک آلمان منتشر میشود، ضمن تاکید بر تناقضهای خبری، چنین نوشت:«احمدینژاد، به عنوان انکار کننده هولوکاست، خشونتطلب و تحریک کننده مناقشه اتمی، در داخل و خارج دشمنان زیادی دارد که به خاطر مرگ او اشک نخواهند ریخت.»
اسنابروکر تسایتونگ، در ادامه گزارش خود این پرسش را مطرح میکند که اگر احمدینژاد کشته شده بود، چه اتفاقی میافتاد؟ و بلافاصله پاسخ میدهد: «هیچ. برعکس، مناقشه هستهای تشدید میشد، وضعیت مخالفان بدتر میشد و شکنجهها و اعدامها افزایش مییافت. احمدینژاد فقط چرخ کوچکی در ماشین ملاها است. این رژیم بیرحم، قدرت خود را در همه عرصههای جامعه پهن کرده است.»
نظیر همین تفسیر را روزنامه اسرائيلی هاآرتص نیز مطرح کرد. در حالی که سایر روزنامههای اسرائيلی ماجرا را بسیار بزرگنمائی کردند.
کشف حقیقت، غیرممکن
"وستفالن پست" روزنامه دیگر آلمانی، این دیدگاه را مطرح کرد که «ماجرا، چه واقعی و چه ساختگی، زمینه ساز سردرگمی و گمانهزنیهای مختلف شده است. پایان دادن به این سردرگمی از طریق دستیابی به اطلاعات قابل کنترل و اعتماد، امکان پذیر است، اما نه با این رژیم.»
JT/BM