Το στέλεχος πληροφορικής: Jan-Arendt Klingel

Το ξυπνητήρι χτυπάει στις έξι το πρωί για τον Jan Arendt Klingel, κι ας μην του αρέσει το πολύ πρωϊνό ξύπνημα. Αλλά αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αποφύγει τη μεγάλη κίνηση έξω από το Μόναχο. Πριν φύγει ετοιμάζει το πρωϊνό για τους δύο γιους του, τον δωδεκάχρονο Jannik και τον εννιάχρονο Marvin. «Είμαστε εύκολοι στο πρωϊνό, τρώμε μόνο μούσλι» λέει ο Klingel.

Μάχη κατά της εγκληματικότητας στο διαδίκτυο

Από το 2007 εργάζεται στην ομάδα Risk Management του τμήματος πληροφορικής της

BMW μαζί με άλλους τέσσερις συναδέλφους. Θέτουν τις απαραιτητες προδιαγραφές ασφαλείας για τον όμιλο της BMW, τις οποίες πρέπει να τηρούν οι συνεργάτες της επιχείρησης σε όλον τον κόσμο. Συνεργάζονται και με τις διωκτικές αρχές σε περίπτωση δικαστικής έρευνας εντός ή εκτός της επιχείρησης. «Η εγκληματικότητα αυξάνεται. Σήμερα πολλοί πλουτίζουν από την παράνομη πώληση εμπιστευτικών πληροφοριών, οπότε έχουμε κι εμείς μεγαλύτερη ευθύνη να προστατεύσουμε τη διαχείριση πληροφοριών στην εταιρεία μας» λέει ο ίδιος.

Από το 2007 εργάζεται στην ομάδα Risk Management του τμήματος πληροφορικής της BMW

Ο 40χρονος Klingel δεν ξέρει τί θα πει επαγγελματική ρουτίνα και υποστηρίζει ότι στη δουλειά του μαθαίνει κάθε μέρα καινούρια πράγματα. «Δεν υπάρχει προκαθορισμένη κατεύθυνση. Γίνονται συνεχείς αλλαγές, πρέπει να προσαρμοζόμαστε συνεχώς στα νέα δεδομένα. Έχουμε κάθε μέρα καινούριες προκλήσεις και πρέπει να τις διαχειριστούμε» λέει ο ειδικός σε θέματα πληροφορικής. Με τους συναδέλφους του μοιράζεται έναν μεγάλο χώρο, στον οποίο διαχέεται το φως της ημέρας και επικρατεί απόλυτη ησυχία όταν δεν γίνονται κάποια συνάντηση ή τηλεδιάσκεψη. Θέλοντας να έχει πλήρη εικόνα της εταιρείας ο Klingel βρίσκεται συνεχώς καθ΄οδόν, για να συναντήσει συναδέλφους από άλλα τμήματα και να συζητήσει μαζί τους ενδεχόμενες ελλείψεις στην ασφάλεια και στην προστασία προσωπικών δεδομένων.

Στις ΗΠΑ με δέκα κιβώτια και ένα ...μωρό

Από τα νεανικά του χρόνια ήξερε ότι ήθελε να ασχοληθεί με υπολογιστές. Η μεγάλη ευκαιρία του χτύπησε την πόρτα μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του στα μαθηματικά και στην εφηρμοσμένη πληροφορική στην πόλη της Φούλντα. Μία επιχείρηση, στην οποία είχε κάνει πρακτική εξάσκηση ως φοιτητής, του πρόσφερε διευθυντική θέση στο τμήμα πληροφορικής με έδρα το Μίτσιγκαν των ΗΠΑ. Ήταν μία μεγάλη αλλαγή για τον ίδιο, αλλά και για τη γυναίκα του, η οποία μόλις είχε γεννήσει τον πρώτο τους γιο.

«Βάλαμε όλα τα υπάρχοντά μας σε δέκα κιβώτια και πήγαμε στην Αμερική μαζί με το μωρό» θυμάται ο Jan Arendt Klingel. «Στην αρχή αντιμετωπίσαμε τεράστιες δυσκολίες, γιατί έπρεπε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας, από τις διατυπώσεις για την κοινωνική ασφάλιση μέχρι το δίπλωμα οδήγησης. Και όλα αυτά στα αγγλικά, τα οποία δεν μιλούσαμε και τέλεια...».

Για ολόκληρη την οικογένεια ήταν μία δύσκολη περίοδος, αλλά και μία μεγάλη επαγγλματική πρόκληση. «Μάθαμε πάρα πολλά πράγματα. Ως υπεύθυνος πληροφορικής έπρεπε να λύνω μόνος μου όλα τα τεχνικά προβλήματα, ακόμα και τα πιο ασήμαντα...» λέει ο Klingel.

Από το Ντιτρόϊτ στο Μόναχο

Κάθε μέρα ο Jan Arendt Klingel είναι υποχρεωμένος να οδηγεί 86 χιλιόμετρα για να πάει στη δουλειά του

Μετά από τρισήμιση χρόνια έστειλε το βιογραφικό του στη γερμανική BMW. Τον κάλεσαν αμέσως στη Νέα Υόρκη για συνέντευξη μέσω τηλεδιάσκεψης και τελικά τον προσέλαβαν. «Βασική αποστολή στην καινούρια μου δουλειά ήταν να δικτυώσω όλες τις μονάδες παραγωγής της εταιρείας ανά τον κόσμο μέσω υπολογιστή» λέει ο ίδιος. Στη συνέχεια η BMW έστειλε και πάλι στην Αμερική.

Μετά από τρία χρόνια στη Νότια Καρολίνα για την BMW ο Klingel επέστρεψε στη Γερμανία. Σήμερα μένει με τη γυναίκα και τους δύο γιους του στο ειδυλλιακό θέρετρο Inning στη Βαυαρία, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Wörthersee και Ammersee. Όταν ο καιρός είναι καλός βλέπει από το παράθυρό του τις βουνοκορφές των βαυαρικών Άλπεων. Βέβαια αυτό το ειδύλλιο έχει και το αντίτιμό του: κάθε μέρα ο Jan Arendt Klingel είναι υποχρεωμένος να οδηγεί 86 χιλιόμετρα για να πάει στη δουλειά του...

Πάντως δεν έχει εγκαταλείψει την ιδέα να ξαναφύγει στο εξωτερικό. Νοσταλγεί την εποχή της Αμερικής, γιατί, όπως λέει, έμαθε να εκτιμά την ανεκτικότητα και το ανοιχτό πνεύμα των Αμερικανών και θα ήθελε να μεταδώσει αυτές τις αξίες και στα παιδιά του. Το όνειρό του είναι λοιπόν να ξαναβρεθεί εκτός συνόρων, αυτή τη φορά στη Νότια Αμερική και κατά προτίμηση στη Βραζιλία.

Eva Usi

Υπεύθ. Σύνταξης Ralf Bosen