Η ζωή της Julia κινείται ανάμεσα στις αίθουσες διδασκαλίας και στη δουλειά που κάνει για να βγάζει το χαρτζιλίκι της, ανάμεσα στο διαμέρισμα όπου μένει μαζί με έναν άλλο φοιτητή και στις πανεπιστημιακές δραστηριότητες
Είναι περίπου εννέα η ώρα το πρωί και η Julia Glade κλειδώνει το ποδήλατό της μπροστά στο Ινστιτούτο Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου της Λειψίας. Σπουδάζει εδώ από το 2006. Είναι 22 χρονών, έχει γεννηθεί στο Bitterfeld-Wolfen και στο ινστιτούτο ανήκει στην πρώτη χρονιά που πάει για μπάτσελορ. Στη σχολή νιώθει ότι οι μεγαλύτεροι φοιτητές τη στηρίζουν. Κι αυτή τη θετική εμπειρία θέλει να την περάσει στους νεώτερους. Μαζί με συμφοιτητές και φίλους ασχολείται με τα προβλήματα των σπουδαστών στο προεδρείο του Φοιτητικού Συλλόγου. Εδώ και δύο χρόνια είναι εκλεγμένο μέλος του προεδρείου.
Ενδιαφέρον για τους συμφοιτητές
Η καλή οργάνωση είναι το παν
Κάπως σκεπτική μπαίνει στο γραφείο του προεδρείου. Όλα είναι λίγο ακατάστατα και μπερδεμένα. Είναι ξεκάθαρο ότι εδώ οι άνθρωποι δουλεύουν. Στον πίνακα ανακοινώσεων κρέμεται ένα χαρτί που γράφει: «Η σκέψη δεν βλάπτει». Παραδίπλα κρέμεται η φωτογραφία ενός ζευγαριού.
Και η Julia Glade μπορεί να φανταστεί τη ζωή της με κάποιον, μια οικογενειακή ζωή, αλλά κάπως αργότερα. Εδώ και τρία χρόνια έχει μόνιμο δεσμό. Ο φίλος της δουλεύει σαν προγραμματιστής κομπιούτερ σε κατάστημα αυτοκινήτων. Ένα από τα πράγματα που θέλει η Julia Glade είναι «περισσότερο χρόνο γι’ αυτόν και για ταξίδια».
Πάντως η Julia δεν συγκατοικεί με το φίλο της. Μοιράζεται στη φοιτητική εστία ένα μικρό διαμέρισμα με ένα φίλο της από τα χρόνια που ζούσε στο Bitterfeld. Επί Ανατολικής Γερμανίας το Bitterfeld ήταν το σημαντικότερο κέντρο της χημικής βιομηχανίας, χωρίς ωστόσο επαρκή μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Τότε το Bitterfeld ήταν μια από τις πιο βρώμικες πόλεις της Ευρώπης. Αλλά η Julia Glade δεν το θυμάται πια. Όταν έπεσε το Τείχος το 1989 ήταν μόλις δύο χρονών. Εκείνη την περίοδο την ξέρει μόνο από τις διηγήσεις των γονιών της.
Μελέτη της βιβλιογραφίας στην Εθνική Βιβλιοθήκη
Πολύ κοντά στη φοιτητική εστία βρίσκεται η Εθνική Βιβλιοθήκη. Τη Julia τη βλέπεις τακτικά εκεί ανάμεσα στα ράφια. Αναζητά βιβλιογραφία για τις σπουδές της. Η Julia Glade ένιωσε από νωρίς ενδιαφέρον για τα μίντια. Όταν ήταν μικρή έγραφε σε σχολικές εφημερίδες και μικρά επαρχιακά φύλλα. Τώρα που σπουδάζει επικοινωνία και ΜΜΕ έχει επικεντρωθεί στην παιδαγωγική των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Τα μεσημέρια τρώει στην εστία. Αλλά δυστυχώς εκεί δεν έχει το αγαπημένο της φαγητό: λαχανοντολμάδες. Αν και ούτως ή άλλως νόστιμοι είναι μόνο όταν τους φτιάχνει η μαμά. Γι’ αυτό και παίρνει μερικούς μαζί της τα σαββατοκύριακα, όταν επισκέπτεται τους γονείς της και γυρίζει στη Λειψία.
Τη Julia τη βλέπεις τακτικά στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Αναζητά βιβλιογραφία για τις σπουδές της
Η Julia Glade δεν μπορεί να αφοσιωθεί πλήρως στις σπουδές. Για να βελτιώσει λίγο το χαρτζιλίκι της κάνει διάφορες βοηθητικές δουλειές, για παράδειγμα στο ταχυδρομείο.
Στον ελεύθερο χρόνο της αρέσει να ακούει μουσική, κυρίως γερμανική ποπ, όπως για παράδειγμα Herbert Grönemeyer, Clueso, Sportfreunde Stller ή Silbermond. Είναι όμως πρόθυμη να ακούσει και καινούργια πράγματα και κυρίως θέλει να αξιοποιήσει τις πολιτιστικές δυνατότητες που της δίνει η πόλη. Απόψε η Julia θα πάει για πρώτη φορά στη ζωή της στην όπερα μαζί με μια καλή της φίλη. Παίζει ένα έργο του Λουίτζι Νόνο: Στον μεγάλο ήλιο με μεγάλη αγάπη. Ένα δύσκολο έργο καθώς ο συνθέτης στήνει ένα μνημείο για τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις των αποτυχημένων επαναστάσεων και διηγείται μια ιστορία της ήττας από την προοπτική των γυναικών.
Farhad Salmanian
Υπεύθ. σύνταξης: Matthias von Hein