Η καθαρίστρια: Suzan Jusufi

Η καθαρίστρια Suzan Jusufi εργάζεται στον δήμο του Düsseldorf. Η δουλειά της αρχίζει το απόγευμα, την ώρα που οι περισσότεροι εργαζόμενοι του δήμου σκέφτονται πότε θα σχολάσουν. Αλλά και τα πρωϊνά της είναι γεμάτα δουλειές, γιατί πρέπει να ψωνίσει, να καθαρίσει, να μαγειρέψει, να πάει τα παιδιά στο σχολείο. «Ευτυχώς τα παιδιά είναι πρόθυμα να βοηθήσουν στο νοικοκυριό μετά το σχολείο» λέει η Suzan Jusufi.

Ήταν μόλις δύο χρονών όταν ήρθε στη Γερμανία από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Οι γονείς της ήταν «γκάσταρμπαϊτερ», έτσι έλεγαν τότε οι Γερμανοί τους πρώτους εργάτες που είχαν έρθει από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ίδια λέει ότι δεν θυμάται τα χρόνια πριν από τη Γερμανία και ότι μόνο από τις διακοπές έχει γνωρίσει τη χώρα που γεννήθηκε...

Καθαρίστρια, μία τέλεια δουλειά...

Το χαμόγελο της είναι μεταδοτικό, όπως και η καλή της διάθεση

Ετοιμάζεται για τη βάρδια της και με μάτια που λάμπουν λέει πόσο αγαπάει τη δουλειά της. «Για πολλούς είναι αδιανόητο να ζήσουν από αυτή τη δουλειά. Εγώ το βλέπω αλλιώς. Απολαμβάνω τη δουλειά μου» λέει η σαραντάχρονη καθαρίστρια. «Αν και δουλεύω μόνη μου, κάθε τόσο έχω την ευκαιρία για κουβεντούλα στα γραφεία με τους υπαλλήλους, οι οποίοι είναι ευγενέστατοι...»

Στην αποθήκη η Suzan Jusufi ετοιμάζει το επαγγελματικό καροτσάκι καθαρισμού που θα πάρει μαζί της με σακούλες απορριμάτων, καθαριστικά, μαντηλάκια. «Η προετοιμασία είναι πολύ σημαντική» λέει, «γιατί έτσι γλυτώνεις πολύ χρόνο, δε χρειάζεται να γυρνάς κάθε τόσο στην αποθήκη για να παίρνεις πράγματα».

Στην αρχή γυρνάει όλα τα γραφεία και μαζεύει το χαρτί για την ανακύκλωση. Όλους τους ξέρει, όλοι την χαιρετούν ευγενικά. Το χαμόγελο της είναι μεταδοτικό, όπως και η καλή της διάθεση. Είναι υπεύθηνη για τον καθαρισμό σε τέσσερις ορόφους και δουλεύει με συγκεκριμένη σειρά. «Δεν βάζουμε σκούπα κάθε μέρα παντού» λέει, «κάθε γραφείο καθαρίζεται μία συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας...»

Βοήθεια από το κράτος

"Απολαμβάνω τη δουλειά μου"

Ο σύζυγός της είναι άνεργος κι έτσι προσπαθεί να συντηρήσει μόνη της την οικογένειά της. Αλλά δεν είναι εύκολο με 500 ευρώ το μήνα. Γι αυτό παίρνει και κρατική βοήθεια, αλλά και πάλι τα χρήματα είναι μετρημένα. «Πολύ θα ήθελα να δουλεύω περισσότερο, δεν θα με πείραζε καθόλου να καθαρίζω οκτώ ώρες την ημέρα» λέει η Suzan Jusufi. Το μεγάλο της όνειρο είναι μία δουλειά πλήρους απασχόλησης...

Οικογενειακή συνοχή

Η οικογένεια είναι πολύτιμο στήριγμα και ακολουθεί τις παραδόσεις. Κάθε βράδυ κάθονται όλοι μαζί στο τραπέζι και συζητούν τα της ημέρας. Μετά προσεύχονται. Είναι πιστοί μουσουλμάνοι και λένε ότι θα ήθελαν να υπάρχει μεγαλύτερη ανοχή απέναντι σε αλλόθρησκους. «Ο καθένας μας πρέπει να ανοιχτεί περισσότερο, να προσπαθήσει να γνωρίσει τις άλλες θρησκείες. Έτσι οι άνθρωποι θα καταλάβουν καλύτερα ο ένας τον άλλον...» λένε στο σπίτι της.

Η ίδια η Suzan Jusufi προσπαθεί να δώσει το καλό παράδειγμα. Πολλοί φίλοι της προέρχονται από διαφορετικές θρησκείες ή πολιτισμούς. Και η ίδια πιστεύει ότι αυτές οι γνωριμίες εμπλουτίζουν τη ζωή της...

Belma Fazlagic

Υπεύθ. σύνταξης: Birgit Görtz