Πορτρέτα ανθρώπων από όλη τη Γερμανία, από όλα τα κοινωνικά στρώματα: από τον υπάλληλο καθαριότητας μέχρι τον οδοντίατρο.
Ακόμα και στη βιομηχανική Γερμανία δεν λείπουν εκείνοι που επιμένουν να ζουν στη φύση.
Η Dagmar Zillig έχει διαλέξει ένα επάγγελμα με μεγάλη ευθύνη: είναι χειρουργός - επειγοντολόγος.
Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία. Η δουλειά όμως μπορεί να κάνει ευτυχισμένο τον 68χρονο καπετάνιο Fritz Stuntz.
«Κάθε μέρα είναι διαφορετική» λέει η Marion Thoma όταν φιλοσοφεί τα πράγματα.
Ο 26χρονος Nils Molkentin κάθεται όλη μέρα πάνω από μία ραπτική μηχανή, αλλά δεν είναι ράφτης.
Το όνειρό της ήταν πάντα να γίνει μαία. Εδώ και πάνω από 30 χρόνια η Doris Behrends βοηθά τα βρέφη να έρθουν στον κόσμο.
Κάθε γερμανική πόλη έχει δική της μονάδα ανακύκλωσης, όπου μεταφέρονται τα απορρίμματα, είτε από τις αρμόδιες υπηρεσίες, είτε από τους ίδιους τους δημότες.
Πριν από έξι περίπου χρόνια η Maria Paul ήρθε από το Σαρατόφ της Ρωσίας στη Γερμανία.
Ο Jochen Wörz ανοίγει δρόμους. Κυριολεκτικά. Στα 43 του χρόνια δουλεύει σκληρά ως εργάτης οδοποιίας.
Ο Heiko Janssen είναι άνθρωπος της νύχτας, του αρέσει να ακούει μουσική και να οδηγεί.
Η Ellen Görner είναι 54 χρονών κι εδώ και ενάμιση χρόνο άνεργη.
Στη Γερμανία όλα τα αυτοκίνητα περνούν κάθε δύο χρόνια από αυστηρό τεχνικό έλεγχο.
Ποιός μπορεί να βάλει τάξη σε ...1100 μαθητές; Αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του 53χρονου Bernd Jahrmärker.
Ένας αστυνόμος βρίσκεται συνεχώς σε δράση και ζει τον κίνδυνο. Αυτή είναι η εικόνα του επαγγέλματος στις αστυνομικές ταινίες.
Η διοίκηση μιας πόλης με πάνω από 70 χιλ. κατοίκους: αυτή είναι η δουλειά της Dietlind Tiemann, δημάρχου στο Βραδεμβούργο.
Η Susann Porter πέρασε από πολλά επαγγέλματα πριν ασχοληθεί με τη φροντίδα ηλικιωμένων σε οίκο ευγηρίας.
Σε καθημερινή βάση κοιτάει την τίγρη κατάματα και χαϊδεύει τις καμήλες. Κι όμως, η Stephanie Danzer δεν ζει σε κάποια μακρινή εξωτική χώρα.
Ο Uwe Mayer έχασε τα πάντα πριν από δέκα χρόνια. Σήμερα ζει σε μια εστία έξω από τη Στουτγάρδη.
Στα 51 του χρόνια εργάζεται ως έμπορος, αλλά και μηχανικός αυτοκινήτων.
Από μικρό παιδί ο Dusan Barac ήθελε να γίνει οδοντίατρος
Οι κομμωτές και οι κομμώτριες προσφέρουν ιδιαίτερες υπηρεσίες.
Για πολλά χρόνια ο Nikolaus Netzhammer ήταν διευθυντής μιας ιδιωτικής σχολής στη Βόννη.
«΄Ολα η τίποτα» είναι το σύνθημα της Anne Sauer. Η 18χρονη μαθήτρια και ξιφομάχος είναι πολύ φιλόδοξη.
Το φυσικό περιβάλλον που απολαμβάνουμε σε πάρκα και κήπους συνήθως δεν είναι αυτοφυές, αλλά αποτέλεσμα έξυπνου και σχολαστικού σχεδιασμού.
Τιμήθηκε με τον «Μεγαλόσταυρο της Τιμής» για τη δράση του στο Αφγανιστάν
Στη Γερμανία λατρεύουν το ψωμί. Σε καμία άλλη χώρα του κόσμου δεν υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά είδη ψωμιού.
Η Suzan Jusufi αγαπάει τη δουλειά της όσο τίποτε άλλο
Η ζωή της Julia κινείται ανάμεσα στις αίθουσες διδασκαλίας και στη δουλειά που κάνει για να βγάζει το χαρτζιλίκι της...
Πρέπει να δεχόμαστε τον θάνατο ως αναπόσπαστο μέρος της ίδιας της ζωής, λέει ο 60χρονος Fritz Roth από τη Βόρεια Ρηνανία.
Η αυτοκινητοβιομηχανία BMW κάνει ό,τι μπορεί για να καταπολεμήσει τη βιομηχανική κατασκοπία...
Η Nina Rhode είναι καλλιτέχνις. Είναι 38 χρονών και ζει στο Βερολίνο. Η τέχνη της είναι λιγάκι όπως κι η ίδια: χαώδης!
Ο Markus Reißenweber λειτουργεί σε δύο διαφορετικές ζώνες ώρας, δηλαδή όχι μόνο σε ώρα Γερμανίας, αλλά και σε ώρα Αμερικής.
Πολλά χαμόγελα, πολλές γνωριμίες, αλλά ελάχιστος ελεύθερος χρόνος. ΄Ετσι είναι η δουλειά στις δημόσιες σχέσεις.
Η Roswitha είναι συνέχεια στο δρόμο. Η 50χρονη ταχυδρόμος πηγαίνει στα σπίτια στην περιοχή της γράμματα και δέματα
Ποιός θέλει να πηγαίνει κάθε μέρα στην εφορία; Και να ασχολείται συνεχώς με φορολογικές δηλώσεις;
Παλαιότερα η γερμανική βιομηχανία βασιζόταν στον άνθρακα. Τα ανθρακωρυχεία στις περιφέρειες του Ρουρ και του Ζάαρ τροφοδοτούσαν για πολλές δεκαετίες την ανοικοδόμηση της Γερμανίας
Ο Sebastian Gerygk από τη Ρηνανία εργάζεται στον ασφαλιστικό κλάδο
Όταν ρωτούν την Sabine Glinke αν έχει παιδιά, εκείνη απαντάει: «Έχω δεκαπέντε...»
Για την Petra Heinicke δεν υπάρχει πιο πολύτιμο εργαλείο δουλειάς από ένα μικρό κασετοφωνάκι υπαγόρευσης
Ο Uwe Mayer έχασε τα πάντα πριν από δέκα χρόνια. Σήμερα ζει σε μια εστία έξω από τη Στουτγάρδη. Ζει από το κοινωνικό βοήθημα και βγάζει λίγο χαρτζιλίκι πουλώντας εφημερίδες στο δρόμο
Εδώ μπορείτε να ακούσετε τα ρεπορτάζ
Στη Γερμανία όλα τα αυτοκίνητα περνούν κάθε δύο χρόνια από αυστηρό τεχνικό έλεγχο. Ένας από τους διπλωματούχους μηχανικούς που ελέγχουν τα οχήματα είναι και ο Andreas Scherschel από την Κολωνία